خدای رحمت کند امام راحل را، یکبار در جمع اعضای مجلس خبرگان که همه بزرگان از علما و مربیان اخلاق کشور بودند چنین فرمودند: من خوف این را دارم که آنها(مردم) برای خاطر ما و شنیدن حرف ما به بهشت بروند و ما برای اینکه خودمان مهذب نبودیم به جهنم. وآن خوف زیادی که من دارم این است که ما روبرو بشویم با آنها، ما در جهنم باشیم، آنها در بهشت باشند و اشراف به ما پیدا کنند. واین خجالت را انسان کجا ببرد که اینها برای خاطر ما به آن مقامات رسیدهاند و ما برای خاطر هواهای نفسانی به این درجه سفلی. این یک خوفی است که بسیاری از اوقات من متذکرش هستم. (صحیفه امام، ج18، ص13)